متن كامل خبر
نانوپله‌ها و نانوبکهام‌ها: به میدان رفتن فوتبالیست‌های میکروسکوپی در مسابقه‌های روبوکاپ 1386 (2007 میلادی)

تاريخ خبر : 9/4/1386امتياز بده :ارسال به دوستتعدادمشاهده : 1351

- «نوبوت‌ها» یا همان «نانوروبو‌ت‌های» فوتبالی که در زیر یک میکروسکوپ نوری عمل می‌کنند توسط ابزار الکترونیکی راه دور و با استفاده از بازخوردهای بصری کنترل شده و بر روی یک مانیتور مشاهده می‌شوند

نانوپله‌ها و نانوبکهام‌ها:

به‌میدان رفتن فوتبالیست‌های میکروسکوپی
در مسابقه‌های روبوکاپ 1386 (2007 میلادی)

تصور کنید که یک «پله» یا «دیوید بکهام» مکانیکی شش برابر کوچک‌تر از یک «آمیب» در حال بازی کردن با یک توپ فوتبال با قطر حدود یک تار موی انسان در زمین فوتبالی هستند که بر روی یک دانه‌ی گندم جای می‌گیرد!

به‌گزارش ایسنا، این تصور روزی یک افسانه‌ی علمی و تخیلی بود اما الان دیگر افسانه نیست.

«انستیتو ملی استانداردها و فناوری دپارتمان بازرگانی امریکا»، رسانه‌ها را به تماشای نخستین مسابقه‌های فوتبال در مقیاس نانو در مسابقه‌های بین‌المللی روبوکاپ 2007 - که از فردا با حضور تیم‌هایی از بیش از 30 کشور جهان در دانشگاه «فناوری جورجیا» آغاز می‌شود - دعوت کرده است.

روبوکاپ یک رقابت بین‌المللی سالانه است که برای تقویت ابداعات، نواوری‌ها و پیشرفت‌ها در زمینه‌ی هوش مصنوعی و ابزار روباتیک هوشمند با استفاده از مسابقه‌ی فوتبال به‌عنوان یک زمینه‌ی آزمایشی طراحی و برنامه‌ریزی شده است.




«انستیتو ملی استانداردها و فناوری» معتقد است این مسابقه - که بین کوچک‌ترین روبات‌ها در تاریخچه‌ی روبوکاپ برگزار می‌شود - دستاوردها و قابلیت‌های فناوری‌ها برای ساختن سیستم‌های «میکرو» و «الکترومکانیکی» را نشان خواهد داد، ابراز مکانیکی ظریفی بر روی تراشه‌های نیمه‌رسانا ساخته می‌شوند و در مقیاس‌های میکرومتری (میلیونیوم یک‌متر) هستند.




روبوکاپ و NIST به‌همکاری مشترک رقابت نانوفوتبال، امسال را به‌عنوان یک رویداد نمایشی با برنامه‌هایی برای تبدیل آن به یک نانوگرم در سال 1387 (2008 میلادی) سازماندهی کرده‌اند.

پنج تیم در رقابت نمایشی نانوگرم وارد می‌شوند: دو تیم از دانشگاه «کارنگی ملون» (پیترزبورک)، یک تیم از «آکادمی دریایی امریکایی» (آناپلیس)، یک تیم از انستیتو «فناوری فدرال سوئیس» (زوریخ سوئیس) و یک تیم از دانشگاه «سیمون فرانسر» (برنابی بریتیش کلمبیا در کانادا).

«نوبوت‌ها» یا همان «نانوروبوت‌های فوتبالی» - که در زیر یک میکروسکوپ نوری عمل می‌کنند - توسط ابزار الکترونیکی راه دور و با استفاده از بازخوردهای بصری کنترل شده و بر روی یک مانیتور مشاهده می‌شوند.

از آن‌جا که طول این روبات‌ها از چند دهم میکرومتر تا چند صدم میکرومتر است. این روبات‌ها «نانومقیاسی» در نظر گرفته می‌شوند چرا که تراکمات آن‌ها از چند نانوگرم یا چند صد نانوگرم است.

برای برنده شدن در این رقابت یک نانوبوت باید سریع، فعال و پرتحرک و با قابلیت دستکاری کردن اشیا باشد.
این فعالیت‌ها در سه رویداد آزمایش می‌شوند:

1 - دوی سرعت دو میلی‌متری که در آن هر نانوبوت بهترین زمان را برای یک دو سرعت دروازه به دروازه در کل زمین بازی کسب می‌کند.

2 - مسابقه‌ی مارپیچ که مسیر بین دروازه‌ها توسط مدافعان (پست‌های پلیمری) مسدود می‌شود.

3 - کنترل توپ که روبات‌ها باید تا جایی که می توانند نانوتوپ‌ها (میکرودیسک‌هایی با نظر یک تارموی انسان) را طی مدت سه دقیقه‌ داخل دروازه دریبل کنند.

 

 

 

 

 

 


     منبع خبر : ايسنا

بازگشت